Reklamacja towaru żywnościowego
Konsument, który stwierdzi, iż kupiony towar żywnościowy nie nadaje się do spożycia ze względu na np. widoczne oznaki zepsucia, niewłaściwy zapach czy konsystencję, ma prawo do złożenia reklamacji w sklepie, w którym dokonał zakupu.
Umowa sprzedaży zawarta zostaje najczęściej między konsumentem a sprzedawcą i to do niego, a nie do producenta, powinniśmy kierować nasze reklamacje. Obecnie nie ma szczególnych przepisów regulujących zasady reklamowania żywności. Dlatego reklamacja tego typu towarów przebiega tak samo, jak reklamacja innych towarów konsumpcyjnych.
W sytuacji zakupu żywności, która rodzi podejrzenie zepsucia należy złożyć reklamację do sprzedawcy z tytułu braku zgodności towaru z umową. Sprzedawca nie może odesłać klienta do producenta, importera, hurtownika, pośrednika lub zasłaniać się regulaminem sklepu.
Towar jest zgodny z umową, jeżeli zgodne z umową pozostają w szczególności jego:
1) opis, rodzaj, ilość, jakość, kompletność i funkcjonalność, a w odniesieniu do towarów z elementami cyfrowymi - również kompatybilność, interoperacyjność i dostępność aktualizacji;
2) przydatność do szczególnego celu, do którego jest potrzebny konsumentowi, o którym konsument powiadomił przedsiębiorcę najpóźniej w chwili zawarcia umowy i który przedsiębiorcazaakceptował.
Ponadto towar, aby został uznany za zgodny z umową, musi:
1) nadawać się do celów, do których zazwyczaj używa się towaru tego rodzaju, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa, norm technicznych lub dobrych praktyk np. czajnik musi nadawać się do zagotowania wody;
2) występować w takiej ilości i mieć takie cechy, w tym trwałość i bezpieczeństwo, a w odniesieniu do towarów z elementami cyfrowymi - również funkcjonalność i kompatybilność, jakie są typowe dla towaru tego rodzaju i których konsument może rozsądnie oczekiwać, biorąc pod uwagę charakter towaru oraz publiczne zapewnienie złożone przez przedsiębiorcę, jego poprzedników prawnych lub osoby działające w ich imieniu, w szczególności w reklamie lub na etykiecie,
Zgodnie z art. 43 c Ustawy o prawach konsumenta przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności towaru z umową istniejący w chwili jego dostarczenia i ujawniony w ciągu dwóch lat od tej chwili, chyba że termin przydatności towaru do użycia, określony przez przedsiębiorcę, jego poprzedników prawnych lub osoby działające w ich imieniu, jest dłuższy.
W ramach reklamacji konsument może żądać naprawy, wymiany, obniżenia ceny lub nawet odstąpić od umowy, jeśli wada jest istotna. Oczywiście, w przypadku reklamacji żywności najczęściej jedynymi praktycznymi żądaniami będą żądanie wymiany towaru lub żądanie zwrotu gotówki. Z uwagi na charakter żywności reklamacje powinniśmy składać możliwe jak najszybciej od wykrycia niezgodności.
Oto kilka istotnych porad dla konsumentów:
- Podczas zakupów czytajmy etykiety ponieważ to istotna informacja o towarze.
- Sprawdzajmy daty ważności produktów.
- Zwracajmy uwagę, w jakich warunkach jest przechowywany towar.
- Dokładnie oglądajmy produkt przed zakupem.
- W przypadku zakupu towaru “luzem” możemy poprosić sprzedawcę o pokazanie nam opakowania, w którym towar został dostarczony (na opakowaniu znajdziemy datę ważności całej partii).
- Kupujmy zawsze w sprawdzonych miejscach.
- Prośmy o wydanie paragonu i przechowujmy go kilka dni po zakupie.
- Jeżeli składamy reklamację, domagajmy się pisemnego potwierdzenia jej przyjęcia.
Co powinna zawierać etykieta produktu spożywczego?
Produkty spożywcze wymagają szczególnego oznakowania. Zasady ich etykietowania określa Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, które szczegółowo precyzuje, jakie informacje muszą znaleźć się na opakowaniach. Przepisy te mają na celu zapewnienie konsumentowi dostępu do rzetelnych i przejrzystych danych.
Etykietyproduktów spożywczych muszą spełniać następujące wymagania:
- Być czytelne, trwałe, jednoznaczne i nie wprowadzać w błąd.
- Mieć minimalną wielkość czcionki – 1,2 mm(dla małych opakowań 0,9 mm).
- Zawierać informacje takie jak:
1.Nazwa towaru, określająca jego rodzaj.
2. Wykaz składników, w tym alergenów oraz dodatków do żywności (składnik występujący w największej ilości powinien być wymieniony jako pierwszy). Składniki alergenne muszą być wyraźnie zaznaczone w wykazie składników, np. przez inny kolor czcionki lub tło.
3.Zawartość netto.
4.Termin przydatności lub data minimalnej trwałości.
5.Warunki użycia, czyli przechowywania lub przygotowania produktu.
6.Informacje o producencie.
Ponadto etykieta na produktach spożywczych musi dostarczać danych o wartości odżywczej, co pozwala konsumentowi świadomie wybrać odpowiedni artykuł do swoich potrzeb.
W razie zakupu wadliwego produktu żywnościowego konsument może także poinformować o tym fakcie Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych IJHARS najlepiej znajdującą się najbliżej swojego miejsca zamieszkania. Inspekcja ma uprawnienia do kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych a zgłoszenie może umożliwić szybsze reagowanie na pojawiające się na rynku nieprawidłowości, a w rezultacie przyczynić się do efektywniejszego eliminowania produktów niespełniających wskazanych na etykietach wymagań oraz o parametrach jakościowych niezgodnych z przepisami prawa. W Szczecinie Inspekcja ma siedzibę przy ul. Matejki 6B.
W sytuacji zakupu nieświeżej żywności warto także powiadomić Państwową Inspekcję Sanitarną. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie bieżącego nadzoru sanitarnego należy kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, w szczególności dotyczących warunków produkcji, transportu, przechowywania i sprzedaży żywności oraz warunków żywienia zbiorowego.
Przypominamy również Konsumentom, że jeśli kupiony przez nich produkt wydaje się niebezpieczny, mają możliwość bezpośredniego powiadamiania organów UE poprzez serwis Consumer Safety Gateway. To narzędzie pozwala każdemu z nas alarmować władze o zagrożeniach. Dodatkowo rozporządzenie w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (GPSR) wzmacnia współpracę organizacji konsumenckich z organami nadzoru, co ułatwia szybsze wyłapywanie towarów niespełniających norm bezpieczeństwa. Niestety obsługiwany jest tylko w języku angielskim. Poniżej link do strony
https://ec.europa.eu/safety-gate-alerts/screen/search
Podstawa prawna:
- Ustawa z dnia 30 maja 2014r. o prawach konsumenta (Dz.U.2024.poz. 1796 t.j. z dnia 2024.12.06),
- ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych (t.j Dz.U z 2023r. poz.1980),
- ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz. U. z 2024r. poz. 416).
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności.
13.10.2026





